Kristel Flach
Lid van de fotokring sinds 2007
“Ik zoek naar vormen en patronen die je misschien niet direct herkent”
Kristel zegt niet naar het perfecte plaatje te zoeken maar sfeer te willen vangen, emotie en vergankelijkheid. “Ik wil mijn eigen blik op de wereld verbeelden, mezelf verkennen, en in mijn fotografie een gevoel van geluk ervaren.”
“Ik zoek naar vormen en patronen die je misschien niet direct herkent, zodat je langer blijft kijken en je eigen interpretaties kunt maken.”
Het maken van donkere, duistere en melancholische foto’s trekt haar enorm aan. Ze wil daarin een sfeer van mysterie en emotie vangen, die ze vaak niet in woorden kan uitdrukken. “De beelden helpen me om de duistere ik in mezelf te verkennen en weer te geven. Ze geven vorm aan gevoelens van eenzaamheid, angst en vergankelijkheid die moeilijk in woorden te vatten zijn.”
Via medeclublid Mathy Heijmans kwam ze in contact met de Fotokring. Zijn enthousiasme zorgde er voor dat ze lid werd. Dat was in 2007. Het fotograferen in de Fotokring inspireert haar en daagt haar uit om grenzen te verleggen.
Niet alleen fotografisch maar ook sociaal. “Door de feedback die ik krijg leer ik (anders) kijken naar mijn eigen beelden en naar beelden van anderen en leer ik mezelf beter te begrijpen en accepteren. Daarnaast geeft het me de kans om mijn passie voor fotografie te delen en te praten over ideeën, technieken en onderwerpen die me bezighouden.” Ze vindt het motiverend om deel uit te maken van een creatieve gemeenschap waar ze zichzelf kan blijven uitdagen om artistiek te groeien.
“Ik zou er meer kunnen noemen,” zegt ze ter afsluiting, “maar met name twee andere medeclubleden, Harald Harms en Huub Janssen hebben een belangrijke rol gespeeld in mijn zoektocht naar een eigen ‘handtekening’. Door hun steun voel ik me vrijer om gevoelens van melancholie vast te leggen, zonder me zorgen te maken over wat hoort of wat anderen verwachten.”
